Vorstelijke Verblijven
Anti Chambre
Deel 4
Werken met Bladgoud
In Paleis Huis ten Bosch zijn prachtig gedecoreerde kamers, rijkversierd met mooie stucplafonds en een antiek interieur. Maar ook de gerestaureerde grenenhouten vloeren vormen een integraal onderdeel van het historische rijksmonument. Sommige vloerdelen waren sterk vergrijsd, beschadigd, vertoonden slijtplekken of waren helemaal niet meer te redden en moesten worden vervangen. Stichting Houtresearch, een onafhankelijk houtonderzoeksinstituut, deed onderzoek naar de staat van de eeuwenoude vloeren in het paleis. Op basis hiervan werd de vakkundige restauratie van de naaldhouten vloerdelen uitgevoerd. 80% van deze vloerdelen in het paleis stamt nog uit de eerste bouwperiode, oftewel de zeventiende eeuw. De planken zijn breed en liggen over de volledige lengtes van de kamers. Dat zie je tegenwoordig bijna niet meer.
Tijdens de bouw van het paleis was hout een zeer kostbaar onderdeel. Houten vloeren gaven status aan rijke bewoners en waren bedoeld als zichtvloeren. De vloerdelen liggen daarom in de lengterichting van een vertrek, zonder stuiknaden. Hierbij bestaat de lengte van de plank van wand tot wand uit één vloerdeel. Er waren dus flinke bomen voor nodig en dat was duur. De vloerdelen zijn dik (4 centimeter of meer is niet uitzonderlijk) en breed (soms meer dan 40 centimeter). Het hout werd vermoedelijk uit de omgeving van Berlijn geïmporteerd.
De Vestibule
De mensen achter al dit werk
Hubert-Jan Henket is architect en oprichter van het bureau Bierman Henket Architecten, dat hoogwaardige architectuur ontwerpt die zich op vanzelfsprekende wijze voegt naar gebruik en omgeving. Het bureau werkt zowel aan nieuwbouwprojecten als aan restauratie, renovatie en transformatie van bestaande, veelal monumentale gebouwen. Het bureau was ook verantwoordelijk voor de renovatie van het Anne Frank huis in Amsterdam. Het kunstenaarsduo Liesbet Abbenes en Maurice Scheltens stond voor de wandbespannigen in de Blauwe salon, alsmede de inrichting ervan. De internationaal bekende Nederlandse tuinarchitect Piet Oudolf ontwierp onder meer de tuinen van museum Voorlinden maar ook de Gardens of Remembrance in New York. Dit zijn de tuinen speciaal ontworpen na de aanslagen van 11 september 2001. Oudolf is een representant van The Dutch Wave, een stroming in de tuinarchitectuur die natuurlijke plantengemeenschappen, de seizoenen en kunst als inspiratiebronnen gebruikt.
Krijn van den Ende verricht werkzaamheden op het gebied van gespecialiseerd onderzoek, conservering en restauratie van monumenten. De focus ligt op het gebied van klassieke monumenten uit de 17e, 18e en 19e eeuw. Het onderzoek van zijn bureau richt zich op bouwstructuur, historische gelaagdheid, constructie en in- en uitwendige afwerking. Van den Ende was onder meer betrokken bij de restauratie van het grafmonument van Willen van Oranje in de Nieuwe Kerk in Delft.
De Groene Salon oftewel DNA-salon
Dit is een deel van de Groene Salon oftewelde DNA Salon. Veel van der verbouwing is de revue gepasseerd, Veel is er opgeknapt en veel aangepast aan de eisen van deze tijd. Als je kijkt maar de leeftijd van het gebouw is dat bepaald niet zo verwonderlijk. Maar als het Paleis voltooid is dan kan een Koninklijk Gezin er weer jaren wonen.